Beltoje, Shqipëri, 9 maj 1935 – Shkoder, Shqipëri, 10 shkurt 1974

0
172

At Mikel Beltoja, prift i dioqezës së Shkodrës, jetoi ateizimin sistematik të shoqërisë shqiptare në lëkurën e tij, por ai ende dëshironte të bëhej prift. I stërvitur personalisht nga Peshkopi Ernest Çoba, ai u shugurua meshtar në 8 dhjetor 1961. Më 19 Prill 1973 u arrestua pak para se të fillonte kremtimin e Meshës dhe të akuzohej për agjitacion dhe propagandë për përmbajtjen e familjeve të tij. Për një shumë të akuzave të tjera, ai u dënua me njëzet e pesë vjet burg, por dënimi ndryshoi në një dënim me vdekje kur ai shpalli besnikërinë e tij me Krishtin para gjykatës. Ai u pushkatua më pas në natën e 10 Prillit 1974. E përfshirë në listën e 38 dëshmorëve shqiptarë të kryesuar nga Imzot Vinçenc Prennushi, ai u rrah në Shkoder më 5 nëntor 2016.

Mikel Beltoja lindi në Beltoje, një periferi dy kilometra në jug të Shkodrës, më 9 maj 1935. Që kur ishte fëmijë ai jetoi ateizimin progresiv dhe sistematik të shoqërisë shqiptare, por mbeti besnik ndaj asaj që mori me pagëzim.
Si shumë të rinj nën komunizëm, veçanërisht në fazën e dytë dhe të tretë të përndjekjes, ai studioi për priftërinë në mënyrë klandestine dhe u shugurua në Shkoder më 8 dhjetor 1961 nga Imzot Ernest Çoba, i cili kishte mbikëqyrur personalisht formimin e tij. Ai më pas ushtroi shërbesën në katedralen e Shkoderit dhe më vonë në Keshmellash.
Ndërsa kulti ishte i ndaluar haptas – në vitin 1967 kishat u mbyllën me dekret shtetëror – ai e bëri atë në një mënyrë të fshehur, duke rrezikuar jetën e tij për të festuar sakramentet. Më 19 Prill 1973, ai u arrestua jashtë kishës së Beltojës, pak para se të fillonte festimi i Mass, por ai arriti të shkatërrojë arkivat e famullisë vetëm me kohë. Ai u prangos, u rrah dhe ata pështyu në fytyrën e tij, ashtu si ndodhi me Jezusin gjatë rrugës për në Kryq.
Fjalët e familjeve të tij u paraqitën nga akuzuesit e tij si të rrezikshëm, në të vërtetë, si akuza të vërteta: “Dashuria e Zotit është e përjetshme, gjykimi i njerëzve është i përkohshëm. Besimtarë, ju jeni delet e buta të Perëndisë dhe Ati ju do aq shumë, ai e dërgoi Birin e tij të vdesë për ju, në mënyrë që të mund të jetoni me kopetë, duke dashur njëri-tjetrin. Do t’ju duhet gjithashtu t’i jepni virtyt fëmijëve me bukë të përditshme. Kështu, atdheu do të jetë më solid falë virtytit të fëmijëve të saj. Përkushtimi ndaj Zotit është një përkushtim ndaj kombit ».
Në përgjithësi, ai u dënua me njëzet e pesë vjet burg: dhjetë për agjitacion dhe propagandë, pesë për kontestim vullnetar (d.m.th. për djegien e arkivave) dhe dhjetë për gënjeshtra të përsëritura kundër bashkëqytetarëve të tij. Don Mikel iu përgjigj në këtë mënyrë fjalisë: “Unë jam një kalorës i Krishtit dhe do të qëndroj i tillë për tërë jetën time”. Me ato fjalë, ai u dënua menjëherë me vdekje: natën e 10 prillit 1974 u pushkatua.
Emri i tij përmbyll listën e 38 dëshmorëve shqiptarë nën komunizëm, të rrahur në Shkodër më 5 nëntor 2016.

Burimi/Facebook