Eleonora Gjoka (Eleonora N. Qeparoi) – E di gjuhen e detit me fton memermerime .

0
66

E njoh zërin e detit, se jam e vetja bije, diçka nis e me flet, me fton me mermerimë.
E njoh zerin e Eres, dal dhe I vershellij, mbi krahët e saj ngarkoj mallin tim;

I kam zili pulebardhat, per bardhesine dhe lirinë, gëzoj kur rrahin krahët dhe zoterojne hapesiren.
Mos me thoni gjë për diellin, është Zeusi i Zjarrte, ja puth rrezet e ngrohta dhe Syrin e kuq te Arte!
I njoh flatrat e Nate’s, kur derdhen si mendafsh, na puliten sytë nga ëndrrat, herë të bukura herë me mankth.

Hap gjoksin dhe rri e pres zefirin e ngadaltë, me ben enderimtare të mar penë dhe kartë.
Mos e prisni henen kot, ajo nuk ndrin cdo nate,
E largon dita që zbardh, e dashura e diellit…nuk e don henen prane.

E dua shume ylberin, e ve ndos kurorë mbi krye,
E dua qiellin e kalter, nis e flertoj me yjet;
Mos me flisni pe zogjtë qe dine te cicerijne, e njoh gjuhen e tyre është si omen i mire,
Jane lajmetaret
ndermjetes…mes nesh dhe hyjnyve!
E dua gjithecka, qen Natyra na ofron, na sjellin harmonine, pasurojnë shpirtin tonë 💖!
Elko.