Mardena Kelmendi – Bir…rinia ime ishte ênderr

0
104

Behej e bukur cdo zgjim se te kisha mbi shpatulla si krah engjell ty
Te dy sa perralla barsaleta sa kemi qeshur neteve zgjuar qe luanim letra lija te fitoje ti e lexonim libra ..
Vija te lexoje
Ti me ze te larte une beja sikur flija e ti vazhdoje sepse te terhiqnin historite e cuditeshme me figura miteologjike, kucedrat ne perrallat e vellezerve Grim .fantaziose Mynhausenit , Gozhda e Pinokio shtatpellembmjekra dypellembrupi leme pastaj Cipolinon familjarisht qe hidhnim batuta te dy kur ktheheshim mbremjeve nga xhiro e bukur e Tiranes…dhe idhulli jone Cufo e Bubi Kacurel qe me Gerin e teta Xhulit hidhnim romuzet e fameshme kur ishit mbi trenin e lodrave te rruge e Elbasanit apo aty ku ju mbanim para bicikletave ye dy me biskota ne xhep e petllat.me ngrohta me vehte te nena Lenxes …e …tj kujtime
Eh…e shume doje perrallat e time gjysheje thene nga mua neteve akoma ku shpesh flinim edhe me ushqim fantazioz te mamit..po qe ti nuk beje naze kurre ,ju brezi atehershem ju rritem me tallona e ato sakrifica qe si prinder ndeshnim per t’ju mbajtur ashtu si cdo femij duhet te gezoje , bashke jemi rritur Alesjo im i bukur qeshim po edhe qare…se kemi provuar te dy ndarje te dashura shume …sidomos ate nga atdheu ku viti 90te ti ishe vetem 8 vjec e une 26 ne kete foto
Juve askush atehere nuk ju pyeti “ku desheroni te shkojme wikend apo turizem”, Ju jeni ata femije qe ju mek puthja e gjysherve mbi faqe dhe prinderit ju rrembyen shpatullave e ju hodhen matane
Nuk pyetej cte ahet? Po ishte lufte cfar do hanit ku do na perplaste IKJA E MADHE deri te sistemohej gjithe ai popull dyndur maleve detrave oqeaneve kufijeve te shpetonin nga kucedra diktature
Te gjenim piken e fundit te “frymes enderr” ende gjalle tu jepnim juve nji jete dhe lirine e fjales sigurine e jetes civile
Dhe mbanim koken kthyer nga familjet lene atje ne te plote mjekim e varferi
Brezi im hero i ruajtjen ekuilibrit di koheve
ATA…JU…dhe malli shoqeria jone .koha jone ngrire diku !
Faktikisht nuk te pyeta dhe nuk di nese…ke mundur te me falesh per gjithshka…
Qe ndalova aty ku pash sigurine e jetes dhe qetesine time si une qindra mijra emigrant ndaluan aty ku sigurine jetike per ju femijet tane ,po qe sot nuk eshte aspak ajo qe ju do desheroni te zgjidhnit ndoshta?!
Ne ikem….nuk dinim…ne mesuam me ju jetuam per ju dhe…
Qelluat ne kauzen me te madhe te nji ndryshimi themelor nga keni prejardhjen
Keni ndjere me ne gjithshka
Sot
Bota ime bukur deri tani ku shoh mrekullite qe ti mi shfaq dhe fut ne zemer cdo cast
Shpirti im ..sa njohem realisht udhes si keto figura qe dikur lexonim dhe sot akoma qeshim fort sepse nuk morren seriozisht kurre budallalleqet e asaj pjese te jetes qe ka caktim te vere ne prova te medha …per te gjynjezuar
Oqeanet e jetes me te medha dallge kthehen ujvara freskie kur fle me dashuri lutjesh Universit
Ai te njeh me krah engjejsh e puthje qiellore bir
Mes meje e teje vazhdojne te rejat
Sot me the…Mami cpo ben?
Te pres ty….te me marresh hopa thashe
Dhe ti kete e ben cdo dite qe me puth ne zemer…
Meditim me ty…drit e syrit tim
Te kjo foto ka nji kujtim te vecante
Qe e ruaj ende sot dru nga Kisha e Lacit 1990 shkurt
I falem Qiellit gjithshka kam ujitur dashuri dhe kurre nuk kam njohur uri vec te puth e ndjej mire per ata qe dua !
Madi & Alesjo

Burimi/Facebook