Mitologji e jetës

0
424

Thojn’ se po të thyesh,
edhe pa dashje,
nji pasqyrë,
do të përjetosh, shtatë vjet fate tersesh pafund…

Një krisje e vogël xhami,
me apo pa arsye,
lëndon,
vret sytë, ushton, lëngon tek britma botën tund…

Analizova sëbashku,
dy retorikat,
me forcë e nënqesha,
dhe përbuza skepticizmin, idealist dhe atë arkaik…

Vështroj shpirtra,
të brengosur,
të shembur,
të robëruar, dhe të copëtuar, të bërë copë e cik’…

Vështroj zemra,
të plagosura,
që rrahim me forcë,
durojnë akoma, ulërijnë dhe askush nuk don te dij’…

Vajtimet,
shkatërimet,
materiale,
nuk mund të ogurojnë, me njerinë dhe ndjenjën e tij’…

Supersticionet,
skepticiste,
botërisht,
tentojnë, mëshira lypse, nuk ma mposhtëte krenarinë…

Pasqyrat,
xhamat,
copë u bafshin,
grimca kristalesh, grimcëzuar m’a përjetojnë dashurinë…

Unë nuk ju trembem,
thënieve,
legjendave,
edhe kur shpesh thojn’ bëmë me fat e hidhmë në lumë…

Jeta mësime,
pësime,
na ofron,
n’ lum’ të jetës përpëlitur notojmë, dashurohemi ma shumë…
Ardiana 10/31/2019