Myftar Gjonbalaj – * Nuk harrohen * !

0
27

Kish punuar, n’ sigurim
Ish hetuesi i babait tim
Ish i egër, si ulkonjë !!
Sulësh mbi babain, me grushta e thonjë !

Foool, i bertiste, ç’kishte parë ?!!
Për diçka që kishte ngjarë
Por, ç’t’i thoshte, babai im?!!
Duhej forcë, duhej guxim !

Erdh e u bë, kockë e lekurë !
Tretur eshtrash në turturë !!
Ç’do tregonte, i “gjori” baba ?!
Të genjente, gjë s’kish pà !

Këmbë e duar, lidhur zinxhirë !
Fytyrë e trup, gjithë i nxirë !
Tretur ish, në pafajsinë !
Shtërngonte grushtet, për tiràninë !!

Në një qyshk, rrinte i heshtur !!
Rënë n’mendime dhe i tretur !
Çfarë kam bërë, të ma thonë ?!
Spiun s’bëhëm, s’e kem zakonë !

Babai ish i një shokut tim
N’jetimore, rritur jetim !
Kurrë ai, s’kishte bërë krim
Dhe i biri mbeti jetim !

Dikur babain e kishin liruar
Me plot të tjerë, që kishin guxuar !
Shumë të tjerë, ishin si Ai
Lirinë e morën, të pafaj

Shiheni, hetuesin e babait tim
Deri n’fyt, i zhytur n’krim!
Me dy gishtat, ngritur përpjetë!!!
Kamaleon e faqezi, do mbetësh përjetë !!

Mos harroni: ishte betimi !
Për këta hijena, që kishte regjimi !
Kameleon, me shumë fytyra
I bënë popullit, shumë mënxyra !

S’kam bërë krim, ai betohej
Dhe kështu, më shumë trishtohej !
Pse ma vrisni mua lirinë?!
T’shumtēt n’biruca, për këtë po rrinë!

S’po i gjakos plagët
që jànë, në trupin tënd !
Unë, biri yt, baba
Do ta përmënd !!

Plagët, si do t’sherohen?!
Po, se ç’hoqe, a mund t’harrohen?!
Ti atje e, unë këtu
Po ecja, si i marrosur, ku-tu-ru !!

Dikur thoshte Padre Zefi
Se çka ndodhur
E ç’kàm nigjue
Unë jam këtu, me diftue !

Me, 25 maj, 2022.
Novara Itali
Myftar Gjonbalaj.

Burimi/Facebook/Autori