Rudi Berisha – NËNËLOKJA NE MES DHIMBJESH – FLET PËR TOKËN ÇAMËRI

0
58

(Çamëri, dhimbja ime qe nuk falet…)

Në mes lotësh nëna na tregon për Çamërinë
Plagët e kanë rënduar shpirtin e saj te vetmuar
Kujton vitin 1944 – Po kujton mallin dhe vdekjet
Dëbimin e çamëve shqiptar nga toka e tyre
Fashistet greket qe vranë e dhunuan Çamët

Me dhunë e trupa qe po kullonin gjak po ikin
Lulet aty u vyshkën nga tmerri qe përjetonin
Çamët me shpirt nën dhëmbë po largohen nga toka
Shumë të vrarë e të pushkatuar në pragun e vet
Tokën ju morën greket dhe i dëbuan për në Anadoll

Kaluan shumë vite dhe nënëlokja na dëshmon
Sytë e saj rrjedhin lot të burimeve të Çamërisë
Ka lënë shtëpinë atje në Janinë të Shqipërisë
Atje ku guri i ruan dashurinë për Mëmëdhe
Atje në Çamëri shumë çame e çamë i vranë

Pluhuri u kthye në ditët e kujtesës tonë për Çamëri
Atje ku dielli lind e errësira përqafon e gjithë tokën
Atje ku kemi varret e të parëve tanë nën dheun çamë
Po këtu lulet e kuqe qe t’i çoja mbi varre të nënës
Janë vyshkur prej kohesh e nuk me lejojnë t’i çoj

Unë përditë këto lule të kuqe po i ujti më lotët e mi
I ujis lulet qe të jen të freskëta qe një ditë atje të shkoj
Këto lule të bukura më aromë gjaku mbi varre t’i çoj
Po atje mbi gurët e tokës së vërtetë të shqipes Çamëri
Atje dua ta kem varrin e të mbulohem me flamurin kuq e zi

Nënëlokja sa bukur ka ruajt gjuhën e bukur tonë shqipe
Ajo flet më gjuhën qe nga lindja e nënës se bekuar
Flet ne mes dhimbjesh e lotët qe i rrjedhin nga sytë për faqe
E lodhur nga mosha por tregon për dëbimin e popullit çamë
Po ne jemi në zemër të Çamërisë të lindur në tokë te Shqipërisë

© RUDI BERISHA, 2021

Burimi/Facebook