Teuta Shaqiraj – Kohët brenda meje .

0
128

Ndërsa rri e mendoj,
e përhumbur,
kredhur në muzgun e argjendtë
te buzëmbrëmjes sime ,
e kaluara më dergjet
dritëzbehtë ,
e tashmja ëndërr , që vec
ëndërr nuk qe .
Të dyja shqiten , ngjishen ,
kapërthehen si dy të marrë
në prushhirin e dashurise
që kurrë s’mori zjarr .

E unë ,
ç’bëj këtu me këmbët kureshtare
ngulur në rripin e kohës
neutrale?
Me vështrimin prapa
e zemrën që rend përpara ?
Ah sytë ndjellin shpresën
gjithë gaz ,
por jo me të “ndjerin” maraz ,
se s’dua të heq zvarrë
relikten e lënë pas…

Sepse e ardhmja bulbëzon ,
nuk pret ,
as fle brenda kornizës
së blertë ,
rajëvizon profilin e shpirtit
të etshëm
me rrebeshin e ngjyrave

derdhen hareshëm.j
Teuta Shaqiraj