Teuta Shaqiraj – S’më ka lodhur vetmia.

0
119

Kam hedhur mantelin e vetmisë
jo me ngjyrën gri të trishtimit,
me ëmbëlsine e moshës së pjekur
si frut i vonë mbledhur, shumëpritur.

Kindet e mantelit si krahë të lëshuara
trup-roje besnike më rrinë në krahë,
rrugës së pjerrët trokasin të miat hapa
të zgjojnë pranverën që vonon të vijë.

Teuta Shaqiraj

Burimi/Facebook