Vitore Stefa Leka – GEZUAR DITLINDJEN DJALI IM DASHUR!

0
84

Zemra ime sot ka ditlindjen! Bir festofsh edhe 100 vite te tjere bashke me gjithe te dashurit e tu ! Na ishte njehere….(ku jemi tani? ) si gurr brenda zemres malli na rri)
Pra ,na ishte nje here ne nje qytet te vogel malor, nje familje e perbere prej burrit gruas dhe nje vajze shume te bukur e te vogel , ku me zi po pritej te shtonte familjen edhe nje pjestar tjeter .. Punonin te dy dhe me sakrifice e nxirrnin te perditeshmen, po jeta e veshtire ishte per te gjithe ne ate kohe,e jo per nje familje emigranti gjysem te internur,
Ne nje dite dimri te ashper sepse ne ate qytet kur fillonte dimri duhet te kishe siguruar ushqim (eh.. siguruar kur sdilte e perditshmja….) per rastet e izolimt nga debora , po ne fakt kjo ndodhte rralle dhe ja ate dimer kur pritej vogelushi, debora kishte zbardhur e mbuluar cdo gje..
Vogelushi filloi revolten duke gjuajtur me shkelma grushte e cti vinte per mbare, qe ne mbremjen e asaj nate te 20 janarit 1965 Nga ora 12 e nates stuhia pushoi .Cdo gje ra ne qetesi ,vec bora e kishte kaluar shtratin e kish arrie deri ne gysmen e portes! I Zoti shtepise mori nje lopat te cilen e kishte çdo shtepi, dhe filloi te hapte rugen, duke fomuar nje rrugice te vogel deri afer qendres se aty e kishin edhe shtepine Te njeten gje, per gjithe naten po e benin pothuaj gjithe qyteti kur gruajadue u perpelitur nga dhimbjet , vazhdonte hante kikirika ,qe gjate gjithe asaj shtatzanrie i kishte te perditeshme ne vend bukes dhe ushqimit tjeter .gje qe shtatzanria ja la si ves edhe per nje kohe te gjate Nga ora 3 e nates,e dt 21 ,dhimbjet u bene te pa durushme dhe u nisen drejt maternitetit,qe ne se ne gjendje normale ishte vetem 10 min nga shtepija ,ashtu si ishin zene rruget e bene per gjysem ore nepermjet sikletit dhe dhimbjeve Nje shtepi e vogel prej tre dhomash dhe nje “salle” lindje me nje mamie _(Rukijen) e ne kushte jo te mira higjenike , ja ky ishte materniteti Kjo shtepi”.maternitet”, ishte ne mes te lulishtes bukur e prallore te qytetit, e ndertuar ne kohen e mbretit Zog , ku shume qytetare, transferuar ne kete province nga qytete te ndryshme te shqiperise me detyra sipas pèrofesjonit, kalonin kohen e lire ne kete vend , ama ne kete nateqe po pershkruaj, kishte nje pamje te frikshme ku pemet e larta mbuluar me vellon e bardhe, formonin figura te ndryshme kafshes apo.. u be me e frikshme kur u degjua pushka e nje gjahtari ,qe kur u afruam afer, pam nje ujk te shtrire e kjo me tmeroi dhe me shume Ne maternitet me priti buzeqeshja dhe perkujdesja e Rukies qe e kisha dhe mike dhe pse ishte pes vjet me e madhe se une Ajo vinte nga Klosi me transferim, mbasi kishte mbaruar shkollen,e infermjereve .. Lindja ishte shume e veshtire dhe u lajmerua ambulanca per te ikur ne Tirane , po ne ato kushte mbyllje rrugesh, ambulanca nuk vinte dot keshtu pas shume veshtiresishe nga ora 10 e gjysem e dates 21 janar 1965 u degjua pershendetja e pare e zerit vogelushit qe si gjithe bebet e pershendeti boten me te qare
Jeta e me vonshme ishte e veshtire si per cdo familje shqiptare ,por ama vogelushi u rrit e be nje djalosh yll i bukur dhe teper inteligjend Sot ai eshte baba shume i lumtur me tre femije yje, e nje bashkeshorte te mrekullushme ,zonje grua e jeton jashte vendit…
Gjyshja e ndjek nga larg ecurine e kesaj familje te lumtur dhe si cdo vit ja feston ditlindjen ne munges si atehere ne femijerine e tij dhe i uron po me kete lumturi ,shendet dhe harmoni familare, ti kaloj te 100 ditlindjet e tjera!

Nga Vitore Stefa Leka

Burimi/Facebook